Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6918 K.2024/20085

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Afyonkarahisar Asliye Ceza Mahkemesince sanığın yokluğunda verilen 23.03.2015 tarihli ve 2014/631 Esas, 2015/173 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının gerekçeli kararının sanığın savunmasında belirttiği adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, aynı zamanda MERNİS adresi olan beyan adresine normal tebligat çıkartılmadan MERNİS adresi ibaresiyle doğrudan çıkartılması ve aynı konutta oturan babasına tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleşmediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmaması sebebiyle Yerel Mahkemece verilen 13.09.2022 tarihli ve 2017/220 Esas, 2022/832 Karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkûmiyet kararlarının da dava zamanaşımını kesmeyeceği nazara alınarak yapılan incelemede:

Şikâyetçinin aşamalarda alınan ifadeleri ve ifadeleri doğrultusunda incelenen telefon görüşme kayıtlarına göre sanığın gündüz vakti yolda yürüdükleri sırada cep telefonunu birisini arama bahanesiyle alarak çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 14.06.2011 olan ilk mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,