Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6941 K.2025/17201

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2020/1312 Esas, 2021/883 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli kararının İlk Derece Mahkemesi hükmünü istinaf eden inceleme dışı sanık ...'e tebliğ edilmediği, sanık ... müdafiine temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin temyiz yoluna başvurmadığı,

Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde;

sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanık ...'e de tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın sanık ...'e tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (Öncelikle sanığın son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) sanık ...'e tebliği ile,