Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6969 K.2024/21180

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 08.10.2009 tarihli kararının re'sen atanan müdafii huzurunda verildiği, suça sürüklenen çocuğun atanan müdafiiden haberinin bulunmadığı, kararın atanan müdafii tarafınca süresi içerisinde temyiz edilmediği, suça sürüklenen çocuk tarafından ise kararın 12.10.2016 tarihinde temyiz edildiği, atanan müdafiiden suça sürüklenen çocuğun habersiz olduğu durumlarda müdafiiye yapılan tebliğ ve tefhimin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun 12.10.2016 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme zamanında verildiği ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin yukarıda belirtilen gerekçeyle süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun inceleme dışı suç ortağı ile birlikte gündüz vakti şikâyetçinin iş yerinden hırsızlığa teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35. 31/2 maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 04.04.2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,