Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7057 K.2024/10521

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve 15.03.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 25.11.2021 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle,