Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7072 K.2024/18840

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada,Mahkemenin 01.04.2016 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında neticeten 4.660,00 TL adlî para cezası verildiği ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrası suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4.660,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerekirken;

suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereği 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, bu cezanın da 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle suça sürüklenen çocukların 4.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan.