Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7075 K.2025/17189

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h,62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine dair verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında atılı suçun oluştuğuna, suçun sübutuna dair dosyada sanığın cezalandırılmasına yeter pek çok somut delil de mevcut olmasına rağmen mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;