Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7140 K.2025/16019

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın atılı suçun faili olmadığına, suçun sanık tarafından işlenmediğine, sanığın suç tarihinde uyuşturucu madde bağımlısı olduğuna, ve bu nedenle hırsızlık yapmasının mümkün olmadığına, ilk ifadesi alınırken dahi uyuşturucu madde etkisinde olduğuna, ikrarın da bu nedenle delil olmadığına, uyuşturucu madde etkisi altındaki kişinin ifadesinin esas alınmasının usûl ve yasaya, adil yargılanma ilkesine aykırı olduğuna,

bu sebeplerle mahkûmiyet yerine beraat kararına hükmedilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;