KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/7157 E., 2025/20734 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1176 E., 2021/1685 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama, bozma
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin,12.07.2020 tarihli ve 2020/1176 Esas, 2021/1685 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından, tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, yokluklarında verilen kararın,
sanık ...................nın ilk derece mahkemesinde savunmasında bildirdiği ve aynı zamanda temyiz dilekçesinde bildirdiği" .................../ Ankara" adresi yerine farklı kapı numarası olan ".../Ankara" adresinde annesine yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin sanığın bilinen en son adresi olan "............................/Ankara" adresine gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde 5271 sayılı CMK'nın 35/3. ve 263. maddelerine uygun olarak bizzat tebliği, aksi hâlde sanığın bilinen son adresine kararın tebliği,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/7157, K. 2025/20734, 24 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama