Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7178 K.2024/6278

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine, dosya üzerinden yapılan inceleme ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri bozularak sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilip hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılanın temyiz isteminin, sanığın ceza alması gerektiğine, sanığın aracının olay yerinde bekleme yaptığı bu sebeple üzerine atılı suçları işlediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanığın suç tarihinde kiralık araç ile söz konusu bahçe önünde 133 dk bekleme yaptığının GPRS kayıtlarından tespit edildiği, kiralık aracı sanığın suç tarihinde kiraladığı ve kendi kullanımında olduğunu, suç tarihinde de gece vakti bahçenin yakınlarında gezdiğini beyan etmesi karşısında, sanığın üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediği halde sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- (1) nolu bozma gereğince, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,