Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7199 K.2024/14611

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun suçunu ikrar ettiğine, ancak 8.000,00 TL kadar bir parayı almadığını belirttiğine, ceza belirlenirken suça sürüklenen çocuğun 8.000,00 TL'yi almış gibi alt sınırdan uzaklaşılarak ve zarar giderilmediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümleri uygulanmaksızın hüküm kurulduğuna, dosya kapsamında katılanın beyanı hariç kamera kayıtları dahil hiçbir şekilde suça sürüklenen çocuğun 8.000,00 TL aldığına dair somut bir delil bulunmadığına,

kısa süre içerisinde yakalanan çocuğun üzerinde yüklü miktarda bir para da bulunmadığına, bu nedenle yerel mahkeme kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;