Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7226 K.2024/15885

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "suçsuz olduğuna, aleyhine hiçbir somut delil bulunmadığına, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise "yerel mahkemenin, bozma kararına uyduktan sonra dosyanın esasına girerek tüm dosyayı yeniden incelemesi gerektiğine, tüm aşamaların yeniden yapılarak,

yerinde tekrar keşif yapılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;