Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7267 K.2024/14212

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, yanında kovuşturma aşamasında vefat ettiği için hakkında düşme kararı verilen sanık... ile birlikte, 29.06.2014 tarihinde saat 05.30 sıralarında gündüz vakti,... sitesinde cadde üzerinde bulunan yağmur oluklarının üstünde takılı hâldeki 7 adet demir mazgalını çıkarıp, araçlarının bagajına yükleyip olay yerinden ayrıldıkları, olayı gören bir vatandaşın 1 erkek 1 bayan şahsın...

Camii yanındaki demir mazgalları çaldığı ve "... ..." plakalı araçla götürdükleri yönündeki ihbarı üzerine, kolluk görevlilerince şahısların ihbarda belirtilen araç yanında yakalandığı ve dışarıdan araca bakıldığında da demir mazgalların görüldüğü ve bu şekilde ihbar üzerine kolluk araştırmasıyla suça konu demir mazgalların bulunduğunun anlaşıldığı olayda, suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş rızaî bir iade söz konusu olmadığı hâlde suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

aleyhe temyiz olmadığından; kabule göre de, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere,

yukarıda eleştiri konusu yapılan ve suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.