Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7310 K.2024/728

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. Sanığın 16.05.2022 tarihli dilekçesinde eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 31.05.2022 tarihli eski hâle getirme talebinin kabulüne dair ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın yokluğunda verilen kararın doğrudan MERNİS adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliği işleminin usûle uygun olmadığı anlaşıldığından sanığın eski hâle getirme talebinin yerinde ve temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 04.06.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,