Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7329 K.2024/7958

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olarak cezaevinde bulunan sanığa, hükmün okunup açıklanması da gerekirken sanığın okumak/almak suretiyle asıl kararı 28.11.2016 tarihinde tebliğ aldığı, dolayısıyla usûlüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın 30.03.2017 tarihli dilekçesi, öğrenme ile süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilip, sanığın temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle yok hükmünde olan 03.04.2017 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.