Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7339 K.2024/18370

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Her ne kadar sanık hakkında sonuç uygulama doğru olarak belirtilmiş ise de; hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 43/1. maddesi uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilip, devamında 5 yıl 15 ay hapis cezasının infazının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 43 ve 62. maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 6 yıl 3 ay hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek,