Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7342 K.2023/3375

Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2014 tarihli ve 2014/37 Esas, 2014/517 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, 25.07.2017 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, Mahkemenin 02.08.2017 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının ve Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarihli ve 2017/942 Değişik İş sayılı temyizin reddine ilişkin yapılan itiraza karşı itirazın reddi kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın, duruşmada beyan ettiği adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarıldığı, bu adresten ayrıldığının tespit edilmesi neticesinde belirlenen en son adresine sevk yapılarak bu bilinen son adrese tebligat yapılmaya çalışıldığı, ancak bu adresten de ayrıldığının tespit edilmesi nedeniyle MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre 23.01.2015 tarihinde yapılan tebligatın usûlüne uygun olduğu anlaşılmıştır.