Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7350 K.2024/18703

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü,

Dosya içeriğine göre temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/1466 Esas sayılı ilâmında, sanığın suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adlî sicil kaydına göre başka da tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin bulunmadığının gözetilmemesi,