Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7362 K.2025/16305

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin," sanığın ve kendisinin son celseye geç katıldıkları hâlde bu durum tutanağa geçirilmediğine, sanığın zararı gidermek amacıyla son celseye katıldığına ancak geç geldiği iddia edilerek etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmasının engellediğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmamasına rağmen mahkûmiyetine karar verilmesine" yönelik olduğu, sanık ...'in temyiz isteminin" katılan kurumun zararı karşılandığı hâlde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına,

lehe hükümlerin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine" ilişkin olduğu, sanık ... müdafinin temyiz isteminin "sanığın zararı gidermesine rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, lehe hükümlerin uygulanmamasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;