Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/751 K.2025/9040

Sanık hakkında verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükümlü ... hakkında müsnet suçlardan mahkûmiyetine dair verilen hükümlerin, 30.12.2015 tarihli duruşmada hükümlü müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, hükümlü müdafiinin süresinde kararı temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 05.03.2018 tarih ve 2017/6035 Esas 2018/2563 Karar sayılı ilâmıyla hükümlerin onanmasına karar verildiği ve bu tarihte kesinleştiği, bundan sonra da hükümlünün temyiz dilekçesini 08.07.2021 tarihinde ibraz etmesi karşısında temyiz isteminin kanuni sürenin geçmesinden sonra yapıldığı nazara alınarak temyiz talebinin reddine dair 13.10.2021 tarihli ek karar verildiği anlaşılmakla;