Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/753 K.2024/14348

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçinin kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ''..motosiklet, ikametimizin bulunduğu sitenin içerisinde balkonun altında kilitli vaziyette durmaktaydı.'' şeklindeki anlatımı ve dosya içerisinde olay yeri inceleme tutanağının ile olay yeri krokisinin bulunmadığının anlaşılması karşısında;

suça konu motosikletin park halindeyken çalındığı yerin binanın eklentisi olup olmadığı keşif yapılarak açıklığa kavuşturulduktan sonra suça konu yerin, eklenti olması halinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı, aksi halde aynı Kanun’un 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması gerektiği gözetilerek, bu yönde araştırma yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,