Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7577 K.2023/1717

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.09.2014 tarihli ve 2014/1999 Esas, 2014/1032 İddianame numaralı iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 53. maddesi gereğince cezalandırılmaları ve hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2014/1338 Esas, 2015/1797 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ceza almaları gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, olay yerine ilişkin tutulan 29.06.2014 tarihli tutanakta "bahse konu otelin 401 numaralı odanın bulunduğu koridoru ve odanın kapısını gösteren herhangi bir kamera kayıt sisteminin olmadığı" yönündeki tespitten sanıkların katılanın odasına girdiklerine ve eşyaları odadan çıkardıklarına dair kamera kaydının bulunmaması, olay yeri inceleme raporunda "tetkike elverişli parmak izi, iz, emare ve başkaca delil olabilecek bulguya rastlanılmamıştır" tespitinden katılana ait odada sanıkların parmak izinin bulunduğuna dair herhangi bir tespitin yapılmaması, sanıkların katılana ait eşyalar ile yakalanmaması,

sanıkların hırsızlık yaptığına dair tanık vs. herhangi bir delilin olmaması ile sanıkların suçları işlemediklerine dair ısrarlı savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, olay günü sanıkların, katılana ait otel odasına girdiklerine, akabinde bir kısım eşyaları alarak oteli terkettiklerine ve üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi karşısında, sanıkların atılı suçları işledikleri şüphe boyutunda kaldığından, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince, sanıkların üzerlerine atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden

Sanıkların işlediklerinin iddia olunduğu eyleme uyan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde düzenlenen 8 yıllık zamanaşımının 20.03.2015 olan sorgu tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

B.Hırsızlık Suçu Yönünden

Somut olayda, sanıkların üzerlerine atılı hırsızlık suçunu işlemediklerini savunmaları, olay yerini gösteren bir kamera kaydının bulunmadığı gibi olay yerinde herhangi bir iz veya delilin de bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2014/1338 Esas, 2015/1797 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,