Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7617 K.2023/10230

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kararın açıklandığı duruşmada sanığın cezaevinde bulunduğu ve SEGBİS aracalığıyla kararın yüzüne karşı açıklandığı fakat kararın kanun yollarına başvuru kısmında, cezaevi aracılığı ile de temyiz dilekçesini verebileceğinin sanığa ihtar edilmediğinin tespiti ile, tarafların yanıltılmasına neden olunduğundan, sanığın temyiz dilekçesinin süresi içinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine ilişkin 07.01.2022 tarihli ek kararın kaldırılması ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 62/1. maddeleri uyarınca verilen hapis cezasının; bozma öncesi verilen ve aleyhine temyiz isteminde bulunulmayan 30.12.2015 tarihli kararda hükmedilen 1 yıl hapis ve 500,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yalnızca 1 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.