Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7624 K.2024/875

Hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sonucu bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 ve 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanun’un 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı Kanun'un 491 vd. maddelerinde yer alan suçların öğelerinin farklı olduğu nazara alınıp;

somut olayda, hükümlünün 15.11.2002 tarihinde gece vakti temyiz dışı diğer hükümlü ... ile birlikte şikâyetçinin büfe olan işyerinin muhkem olan kapısını zorlayarak içeriye girdikleri, işyerinden toplam 1,5 milyon TL (Eski para) para ile 168 paket sigara çaldığı, çalınan eşyanın değerinin normal değerde olduğu, çalınan malzemelerin soruşturma aşamasında şikâyetçiye iade edildiği olayda, hükümlünün eyleminin, 765 sayılı Kanun'un 493/1, 523, 81/2. maddelerinde yazılı suçu oluşturduğu,

bu eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 168/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu ile aynı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu da oluşturduğu; suç tarihi itibarîyla mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olduğu da gözetilerek, mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp, sonucuna göre de 765 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenerek,

sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,