Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7675 K.2024/5583

I. Suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığının atılı suç bakımından doğrudan zarar görmediğinin anlaşılması karşısında, temyize hak ve yetkisi olmayan suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II. Sanık, hakkında hırsızlık ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri ile suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317, maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçundan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Milli Eğitim Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine suçtan zarar gören kurum vekilinin 28.10.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçuna yönelik sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a, 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesi kapsamına giren 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden, aynı Kanun’un 7. ve 5271 sayılı Kanun'un 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,