Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7699 K.2024/4539

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II - Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 04.09.2012 tarihli bozma ilamından önce verilen, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilen 06.11.2008 tarihli kararda; hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,