Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7709 K.2025/9631

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında yapılan temyiz incelemesinde

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında yapılan temyiz incelemesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2002 tarihli ve 2002/39 Esas, 2002/33 Karar sayılı ilâm mükerrer kabul edilmiş ise de bozma öncesi kurulan hükümde İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/596 Esas, sayılı ilamı ile mükerrer kabul edildiği,

15.03.2016 tarihli mahkûmiyetin yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi sebebiyle bu hususun sanık açısından kazanılmış hak teşkil ettiği göz önünde bulundurularak şartlı tahliye süresi bakımından, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca, sanık hakkında bozma öncesi tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.08.2011 tarihli ve 2011/596 Esas, 2011/703 Karar sayılı kararında yer alan 10 ay hapis cezası dikkate alınmak suretiyle sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme "tekerrür uygulaması nedeniyle şartlı tahliye süresi bakımından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca, sanık hakkında İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.08.2011 tarihli ve 2011/596 Esas, 2011/703 Karar sayılı kararında yer alan 10 ay hapis cezası dikkate alınmak suretiyle sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,