Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7741 K.2024/14892

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 30.11.2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 35, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 35, 31/3, 62 maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının, 2.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ile müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 35, 31/3, 62 . maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı gözetilerek,