Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/775 K.2024/15504

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairenin 18.02.2020 tarihli bozma ilamı öncesi yapılan yargılamada sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "...1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine "... sanık hakkında verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına..." ibaresi eklenmek suretiyle,