Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7754 K.2024/5533

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2010 gün 274-300; 06.12.2008 gün 144-234, 23.09.1974 gün 224-408 ve 16.04.1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hâle getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hâle getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğu bu nedenle 09.03.2021 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından ve yine sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden sanık müdafiine 07.07.2020 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik,