Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7755 K.2025/17781

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 20.06.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.06.2019 tarihli ve 2018/2428 Esas, 2019/1139 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 20.06.2019 tarihli ve 2018/2428 Esas, 2019/1139 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II- Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesinde düzenlenen suçun şikâyete tabi olup şikâyetçinin ilk duruşmada şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle sanık aleyhine ceza verilmesinin kanuna aykırı olduğu, kamera görüntüleri ile kanıtlandığı üzere sanık ve temyiz dışı sanığın rögar kapağına zarar vermediği, şikâyetçinin sanığın rögar kapağını kırdığına ilişkin beyanının gerçeklikten uzak olduğu, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan iddianame düzenlememiş olmasına karşın bu suçtan ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,

iddia olunan suça ilişkin olarak başka bir mahkemede de yargılamanın devam ettiği ve aynı suçtan dolayı iki yargılama yapılamayacağından dosyaların birleştirilmek üzere bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;