Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/776 K.2023/2040

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-GEREKÇE

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanık hakkında ikinci mahkûmiyet karar tarihi olan 09.10.2018 tarihinde kesildiği nazara alındığında, dava zamanaşımının 2010 yılının Temmuz ve Aralık ayları olan suç tarihlerinden karar tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden sanık hakkındaki kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Ancak; suç tarihleri itibariyle sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar dolduğu belirlenmiştir.

II-KARAR