Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7792 K.2025/836

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Suça konu araç üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen olay yeri inceleme tutanağında “otonun sağ ve sol ön kapı kilit göbeklerinin bozulmuş olduğu, arka koltuk üzerinde atılmış vaziyette silindir şeklinde şikâyetçiye ait olmayan metal parça olduğu”nun belirtildiği, yine sanığın yakalanması üzerine polis ekiplerince düzenlenen tutanakta “sanığın kaba üst aramasında uzunluğu 14 cm uç kısmı sivriltilmiş, uç kısmının alt tarafı yassılaştırılmış demir parçası ile araç kontak üzerinde ucu eğilmiş, üzerinde HHH ibaresi bulunan 3 adet anahtarın olduğu, anahtarlardan ucu eğri olanın kontak içinde olduğu” nun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-h-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 23.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle verilen ceza miktarının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası yargılamada önceki verilen cezadan daha ağır cezaya hükmedilerek CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,