Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7899 K.2024/15582

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğun neticeten hapisten çevrili 1.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası tayin olunan 5.000.00 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1.000.00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun 1.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hak nedeniyle uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine “CMK 283/1 maddesi” olarak gösterilmesi,