Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7935 K.2024/5362

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143 ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 1 ay 6 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, 11 ay yerine hesap hatası sonucu 10 ay 25 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Her ne kadar 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanması gerekmekte ise de, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.05.2010 tarihli ve 2010/10458 E., 2010/6930 K. sayılı ilamından önce verilen ve yalnız sanık tarafından temyiz edilen mahkemenin 21.03.2007 tarihli ve 2006/134 E., 2007/137 K. sayılı kararı ile 6.500,00 TL hapisten çevrili adli para cezasına hükmedildiği ve bu hususun 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden bozma üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonrası verilen hükümde 10 ay 25 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,