Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8038 K.2025/1450

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-a ve 62. maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezalarının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanıkların 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmesi ve uygulama maddesi olarak da 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesinin hükümde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık ...'a ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 03.02.2010 tarihli ve 2008/528 Esas, 2010/119 Karar sayılı mahkûmiyete konu suçun işlenme tarihinin 18.09.2012 günü olduğu anlaşılmakla, suç tarihi ile aynı gün kesinleşen ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre başka da tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin olmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden “sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-a ve 62. maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezalarının,