Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8040 K.2025/9398

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu’nun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde;

sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'in yokluklarında müdafiilerinin yüzlerine karşı verilen kararların adı geçen suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmediği, hükmün suça sürüklenen çocuklara da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak suça sürüklenen çocuklara kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığı anlaşılmakla;

gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'e usulüne uygun şekilde (suça sürüklenen çocukların cezaevinde olmaları hâlinde cezaevinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3. ve 263. maddelerine uygun olarak bizzat kendilerine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi hâlde suça sürüklenen çocukların son bilinen adreslerine kararın tebliği, bu adreslere de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adreslerine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek,