Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8138 K.2024/14794

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Diğer temiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1)Şikâyetçinin aracının kapı ve camlarını kilitli olarak bıraktığı şeklinde beyanları, 06.01.2015 tarihli teslim tesellüm tutanağına göre aracın düz kontak yapılmış hâlde bulunduğunun belirlendiği, sanığın aracı tornavida ile açtığına dair ikrarı göz önüne alındığında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması, 2) 22.03.2022 tarihli oturumda suça sürüklenen çocuk müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında;

"failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın fail üzerinde olası etkileri" gibi hususlar irdelenip 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,