Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8285 K.2024/17252

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 26.05.2015 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62 maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/1-b, 143, 145, 62 maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının, 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, (kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken uygulama maddesi de gösterilmeksizin) sanığın sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,