Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8329 K.2024/17240

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihi 21.02.2015 olduğu hâlde gerekçeli karar başlığında 01.03.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; olayın görgü tanığının beyanlarından sanığın, katılana ait olan kilitli depoyu kendinde bulunan anahtarla açarak, depoda bulunan suça konu malzemeleri çaldığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturmasına rağmen aynı Kanun'un 142/2-h maddesinden uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,