Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8402 K.2024/1720

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 25.08.2021 ve 27.08.2021 tarihli dilekçelerindeki anlatımından eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması ile eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2006/404 Esas, 2008/210 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın 31.05.2010 tarihinde dosyaya sunduğu dilekçe ile hükme yönelik temyiz isteğini bildirdiği, mahkemenin 25.06.2010 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, bahsi geçen kararın ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa 08.07.2010 tarihinde tebliğ edildiği,

ek kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmemesi suretiyle yanıltmaya neden olunduğu ve cezaevinde yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin de aynı Kanun'un 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılmaması nedeniyle geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 05.09.2011 tarihli dilekçesinin, mahkemenin 25.06.2010 tarihli temyiz isteminin reddi kararına yönelik temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu kabul edilmiş olup;

Ayrıntıları, Ceza Genel Kurulunun, 18.03.2008 tarihli, 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 tarihli, 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kendisine müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, müdafiye yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; somut olayda, sanığın atanan müdafiden haberinin bulunmadığı ve kararın atanan müdafi tarafınca süresi içerisinde temyiz edilmediği gibi sanığa da tebliğ edilmediği, açıklanan nedenlerle karara karşı temyiz süresinin, kısa kararın sanık müdafiine tefhiminden itibaren başlamayacağı ve bu haliyle sanığın 31.05.2010 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, olay günü gündüz vakti şikâyetçiye ait internet cafedeki bilgisayar parçasını çalması şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının, 27.05.2008 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,