Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8436 K.2025/16647

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu (sanıklar müdafiinin yüzüne karşı verilen 08.02.2022 tarihli kararda temyiz başvuru süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle sanıklar müdafiinin yanıltıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin 18.02.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu), aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken uygulama maddesi olan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilen 23.10.2015 tarihli kararda sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile aynı Kanun'un 142/2-h, 35, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay 7 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 43/1,

168/2 ve 62. maddeleri gereğince hükmedilen 3 yıl 10... gün hapis cezasının önceki hükümde hükmolunan toplam 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile; sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 143/1.,

168/2 ve 62. maddeleri gereğince hükmedilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının önceki hükümde hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile sanık ...'in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırıkların 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "sanık ...'un 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 43/1, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı gözetilerek, sanık hakkında hükmolunan 3 yıl 10... gün hapis cezasının önceki hükümde hükmolunan toplam 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına,