Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8446 K.2024/1848

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın 03.03.2008 tarihli sorgusunda bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkarıldığı; ancak 05.06.2008 tarihinde tebliğ yapılamadan iade edildiği, akabinde sanığın bahsi geçen bilinen son adresine 01.08.2008 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin ise daha önceden bahsi geçen adrese usûlüne uygun bir tebliğin yapılmadığının anlaşılması sebebiyle usûlsüz olduğu anlaşılsa da, Mahkemenin 13.09.2017 tarihli ve 2007/324 Esas, 2008/210 Karar sayılı (Erteli cezanın aynen infazına dair) ek kararının,

Denizli Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa 18.09.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve tebliğ edilen ek kararda, inceleme konusu olan 09.04.2008 tarihli hükümden açıkça bahsedildiği, sanığın 10.11.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunması akabinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;