Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8452 K.2024/4998

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kapı ve pencereleri kilitli minibüsün kapı kilidini zorlayarak açmak suretiyle, suç tarihi itibarîyla 50,00 TL paranın çalınıp, soruşturma aşamasında zararın giderilmiş olması bu nedenle TCK'nın 168/1. maddesi gereği etkin pişmanlık hükümleri çerçevesinde indirim yapılmış olması karşısında, 6. Ceza Dairesinin 22.11.2021 tarihli bozma ilâmında da belirtildiği gibi suçun işleniş şekli ve özellikleri göz önünde bulundurularak TCK'nın 145/1. cümle çerçevesinde cezasından belirlenecek oranda indirim yapılması geretiği belirtildiği hâlde. Olayla uyuşmayan kabul ve etkin pişmanlığa işaret eden yerinde olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.