Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8456 K.2024/16001

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten ayrı ayrı 1 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği hükmedilen her bir cezanın sonuç olarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 1 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmesi,