Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8477 K.2024/1845

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın 09.06.2010 tarihli sorgusunda bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkarıldığı; ancak 12.10.2010 tarihinde tebliğ yapılamadan iade edildiği, akabinde sanığın "... Mahallesi, ...

Sokak, No:16B, İç Kapı No:2, .../Konya" adresine 19.01.2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin ise daha önceden bahsi geçen adrese usûlüne uygun bir tebliğin yapılmadığının anlaşılması sebebiyle usûlsüz olduğu anlaşılsa da, Mahkemenin 21.05.2012 tarihli ve 2010/108 Esas, 2010/647 Karar sayılı ek kararının, Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan sanığa 25.05.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan ek kararda 22.09.2010 tarihli ve 2010/109 Esas, 2010/647 Karar sayılı hükümden bahsedildiği,

sanığın 27.10.2022 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunması akabinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;