Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/850 K.2024/16396

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın beyanında, suça konu motosikleti tekerinden demire zincirle kilitleyip park ettiğini belirtmesi karşısında, motosikletin sabit bir yere kilitlenmesi hâlinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesinin, sabit bir yer olmadan kilitlenerek park edilmesi hâlinde ise aynı Kanun'un 142/1-e. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından; tüm dosya içeriğine göre; katılana ait motosikletin hasarlı vaziyette kolluk görevlilerince ele geçirildiği somut olayda;

kovuşturma aşamasında giderilen zararın katılanın kalan zararı olduğunun anlaşılması karşısında; yapılan ödemenin kısmi iade olarak kabulü zorunlu olduğundan katılana kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.