Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8537 K.2024/3318

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda açıklanan kararın, cezaevi aracılığı ile 30.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği fakat yapılan tebliğin okumak ve anlatılmak suretiyle yapılmaması nedeniyle, usulüne uygun tebliğ bulunmadığı, bu nedenle sanığın 04.11.2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, 06.11.2019 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılması ile yapılan incelemede;

1. Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2. Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanığın, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte şikâyetçinin işyerinin camını sopa ile kırması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nun 151/1. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, 28.03.2013 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,