Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8555 K.2024/10038

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasının alındığı 15.12.2014 tarihinden hüküm tarihi olan 25.10.2022 tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılması karşısında yargılamaya davam edip duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken, iddianame tarihi olan 19.12.2012 tarihinden hüküm tarihi olan 25.10.2022 tarihine kadar zamanaşımının dolduğundan bahisle tensiben düşme kararı verilmesi, yasaya aykırı ise de; sanığın karşılıksız yararlanma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının sanığın savunmasının alındığı 15.12.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,