KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/8561 E., 2025/1240 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/664 E., 2022/306 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Düşme
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuğun, inceleme dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte gece saat 01.00 sıralarında, katılanın işyerinin önünde açıkta duran tost makinesi, odun sobası, aspiratör, buzdolabı motoru, petek, demir ve alüminyum malzemeleri çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre;
aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.02.2012 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 25.06.2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 20.12.2010 tarihinden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/8561, K. 2025/1240, 23 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama