Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8578 K.2025/12603

Sanık ...'ın yüzüne karşı verilen 29.03.2022 tarihli kararın kanun yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre ceza evinde bulunan sanığın cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 06.04.2022 tarihli temyiz mahiyetindeki isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca (ve sanık ... yönünden yukarıda belirtilen gerekçeyle) temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı, sanık müdafiinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli, 2022/639 Değişik İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin, Tebliğname'ye uygun olarak mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz istemi yerinde olmadığından reddiyle, hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Olay günü, sanıkların olay yerinden yaklaşık 100 metre kadar gittikten sonra devriye gezen kolluk kuvvetleri tarafından suça konu elektrikli bisiklet ile birlikte yakalandıklarında sanıklardan ...'ın yer göstermesi sonucu henüz şikâyetçinin herhangi bir başvurusu olmadan önce elektrikli bisikletin hasarlı olarak iadesini sağladıkları, bozma öncesi şikâyetçinin kovuşturmada alınan beyanında sanıklardan herhangi bir zarar talebinin bulunmadığını söylediği ve bozma sonrası hüküm verilmeden önce ibraz ettiği 21.03.2022 tarihli dilekçesi ile tüm zararının sanıklardan ... tarafından karşılandığını belirttiğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/4. maddesi uyarınca şikâyetçiye kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakati olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında hükmolunan cezalardan aynı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; 2-Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.09.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilen 04.02.2016 tarihli kararda sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 168/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 143, 168/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,